نظر جمهوریخواهان مشکل آمریکا هستند

انتخابات مقدماتی روز سه‌شنبه در وایومینگ شکست بزرگی را برای لیز چنی به همراه داشت. او یکی از معدود جمهوری خواهان کنگره است که مایل به مقاومت در برابر دروغ های انتخاباتی دونالد ترامپ است و رای دهندگان جمهوری خواه او را به خاطر آن مجازات کردند.

اول، اجازه دهید بگویم، من قصدی برای کمک به هیجوگرافی لیز چنی ندارم. او یک جمهوریخواه دنده سنگ است که در 93 درصد مواقع از مواضع قانونگذاری ترامپ حمایت می کرد. این در قیام و نهفته های انتخاباتی است که او از آن جدا شد.

او به نوعی الویس سیاست است: او چیزی را گرفت – در این مورد یک موقعیت – که دیگران در تمام مدت آن را داشتند و از آن عبور کردند. او یک اصل سیاسی را که بسیاری از لیبرال ها در تمام مدت آن را حفظ کرده بودند، در جریان گذاشت.

ببخشید اگر شور و شوق خود را نسبت به فردی که خود را یک قهرمان بزرگ دموکراسی معرفی می کند، کاهش می دهم، اما به قانون ارتقای حقوق رای جان آر. لوئیس رای می دهد، ببخشید.

فکر می کنم اخلاق موقعیتی بهتر از هیچ است، اما من آن را همان طور که هست می بینم و کمتر متاثر می شوم.

با این حال، از دست دادن او چیزی را برای ما متبلور می کند که بسیاری قبلاً می دانستند: این که مانع رفع در حزب جمهوری خواه مدرن به اندازه کافی محافظه کار نیست، بلکه به اندازه کافی اطاعت از دونالد ترامپ و تلاش او برای انکار و نابودی دموکراسی است.

ما باید از این که بگوییم حزب جمهوری خواه خود تهدیدی برای دموکراسی ما است، فکر هذل آمیز را متوقف کنیم. من ناراحتی در مورد برچسب زدن به بسیاری از هموطنان آمریکایی خود را به این شیوه درک می کنم. می فهمم که افراطی و بیش از حد به نظر می رسد.

اما چگونه می‌توانیم آنچه را که می‌بینیم توصیف کنیم؟

از 10 جمهوری خواه مجلس نمایندگان که به استیضاح دونالد ترامپ به دلیل نقش او در تحریک شورش رای دادند، چهار نفر به دنبال انتخاب مجدد نبودند و چهار نفر در انتخابات مقدماتی خود شکست خوردند. تنها دو نفر به انتخابات عمومی راه یافته‌اند، و آن دو در ایالت‌هایی شرکت می‌کردند که به رای‌دهندگان اجازه می‌داد در هر مرحله مقدماتی، صرف نظر از وابستگی حزبی‌شان رای دهند.

نظرسنجی ها به طور مداوم نشان می دهد که تنها بخش کوچکی از جمهوری خواهان معتقدند جو بایدن به طور قانونی انتخاب شده است. او البته بود. (این واقعیت ظاهراً نمی تواند به اندازه کافی تکرار شود.)

و در واقع، طبق یک تحلیل واشنگتن پست که این هفته منتشر شد، در ایالت های میدان جنگ، تقریباً دو سوم نامزدهای جمهوری خواه برای دفاتر ایالتی و فدرال که بر انتخابات تسلط دارند معتقدند که آخرین انتخابات به سرقت رفته است.

این فقط بدتر می شود. ماه گذشته، نظرسنجی سی ان ان نشان داد که جمهوری خواهان نسبت به اوایل سال، قبل از اینکه کمیته 6 ژانویه افشاگری های انفجاری خود را آغاز کند، اکنون کمتر احتمال دارد باور کنند که دموکراسی مورد حمله قرار گرفته است. 33 درصد از جمهوری‌خواهان و مستقل‌های متمایل به جمهوری‌خواه گفتند که حزب باید بسیار پذیرای نامزدهایی باشد که می‌گویند انتخابات دزدیده شده است. 39 درصد بیشتر گفتند که حزب باید تا حدودی این نامزدها را بپذیرد.

علاوه بر این، نظرسنجی دانشگاه واشنگتن پست مریلند که در ژانویه منتشر شد، نشان داد که درصد جمهوری‌خواهانی که می‌گویند خشونت علیه دولت گاهی توجیه‌پذیر است، در مقایسه با تنها 23 درصد دموکرات‌ها، به 40 درصد رسیده است. همچنین لازم به ذکر است که 40 درصد از سفیدپوستان در مقایسه با تنها 18 درصد از سیاهپوستان گفتند که خشونت قابل توجیه است.

ما باید از گفتن این موضوع که همه این افراد فریب خورده و به بیراهه کشیده شده اند، دست برداریم، که آنها به نوعی تحت طلسم ترامپ هستند و توسط فاکس نیوز برنامه ریزی شده اند.

تبلیغات و اطلاعات نادرست واقعی و موذیانه است، اما من معتقدم که تا حد زیادی، افراط گرایی جمهوری خواهان عمدی است.

جمهوری خواهان به دنبال چرخه های انتخاباتی متعدد برای وسیله نقلیه و بسته بندی مناسب برای ناسیونالیسم سفیدپوست، ناسیونالیسم مذهبی، بومی گرایی، سرمایه داری هوس باز و جنسیت گرایی خود بوده اند.

زمانی بود که آنها معتقد بودند که باید با ادب بسته بندی شود – محافظه کاری دلسوزانه – و حزب در نهایت در کالبد شکافی خود پس از از دست دادن میت رامنی در سال 2012، رویکرد معتدل تری را برای گسترش و گسترش جذابیت خود توصیه می کرد.

اما ترامپ به آنها یک جایگزین پیشنهاد داد و آنها آن را پذیرفتند: به جای فرار از تعصبات، عدم تحمل و ظلم آنها، با سر به سر آنها می رفتند. آنها بدون عذرخواهی آنها را در آغوش می گرفتند.

برای بسیاری از جمهوری خواهان، این احساس خوبی داشت. دیگر نیازی به پنهان شدن نداشتند. آنها می توانستند با حقایق خود زندگی کنند، مهم نیست چقدر مذموم باشد. آنها می توانستند از گنجه بیرون بیایند، در ظلم و ستم خود پیچیده بودند.

اما تنها راه برای کارآمد و قابل اجرا کردن این استراتژی، از آنجایی که هیچ یک از طرفین بر زندگی آمریکایی تسلط ندارند، حمایت از استراتژی حکومت اقلیت و رد دموکراسی بود.

نظرسنجی مرکز تحقیقات پیو نشان داد که بین سال‌های 2018 تا 2021، جمهوری‌خواهان و مستقل‌های متمایل به جمهوری‌خواه به تدریج از محدودیت‌های بیشتر در رأی‌گیری حمایت کردند.

در نظرسنجی دسامبر/NPR/Ipsos، اکثریت دموکرات‌ها، مستقل‌ها و جمهوری‌خواهان همگی فکر می‌کردند که دموکراسی آمریکا و خود آمریکا در بحران است، اما هیچ گروهی بیشتر از جمهوری‌خواهان آن را باور نکرد.

اما این سناریویی است که در آن افراد مختلف از جهات مختلف به یک موضوع نگاه می کنند و آن را متفاوت تفسیر می کنند.

جمهوری خواهان تهدیدی برای دموکراسی ما هستند زیرا شکل ترجیحی آنها از دموکراسی – دموکراسی که حذف و سرکوب می کند و به جمهوری خواهان فرصت مبارزه برای حفظ کنترل می دهد – در خطر است.

برای جمهوری‌خواهان مدرن، دموکراسی فقط زمانی و در صورت پیروزی کار می‌کند – و ارزش آن را دارد.

Drake Beck

کارشناس سفر. خالق دوستانه نویسنده هیپستر دوست. دانش آموز عمومی.

تماس با ما