دولت جاستین ترودو انتقاد از چین را تشدید می کند

جاستین ترودو در سال 2015، تنها چند هفته پس از اینکه نخست وزیر شد و کابینه خود را تشکیل داد، در نشست سران گروه 20 در ترکیه حضور داشت. سفر او به دلیل تحسین متقابلی که او و رهبر چین، شی جین پینگ، از یکدیگر ابراز کردند، قابل توجه بود.

اما آقای ترودو قبل از شرکت در نشست گروه 20 در بالی در هفته آینده، دیدگاه متفاوتی را در مورد چین ارائه کرد.

او در پاسخ به گزارش گلوبال نیوز مبنی بر اینکه سرویس اطلاعات امنیتی کانادا به کابینه گفته است که حداقل 11 نامزد در آخرین انتخابات فدرال به طور مخفیانه توسط چین تامین مالی شده اند، پاسخ داد.

آقای ترودو به خبرنگاران گفت: «متاسفانه ما شاهد این هستیم که کشورها، بازیگران دولتی از سراسر جهان، چه چین یا سایرین، به بازی‌های تهاجمی با نهادهای ما و دموکراسی‌های ما ادامه می‌دهند. جهان در حال تغییر است، و گاهی اوقات به شیوه‌هایی کاملاً ترسناک، و ما باید مطمئن شویم که کسانی که وظیفه دارند هر روز ما را ایمن نگه دارند، قادر به انجام این کار هستند.»

اما انتقاد از چین به همین جا ختم نشد. در اواخر هفته، ملانی جولی، وزیر امور خارجه چین، چین را یک “قدرت جهانی که به طور فزاینده ای اخلالگر است” خواند.

او یک اخطار هم داشت.

خانم جولی گفت: «آنچه می‌خواهم به کانادایی‌هایی که در چین و با چین تجارت می‌کنند بگویم: شما باید شفاف باشید. به عنوان دیپلمات ارشد کانادا، وظیفه من این است که به شما بگویم خطرات ژئوپلیتیکی مرتبط با تجارت با این کشور وجود دارد.

همچنین در این هفته، فرانسوا فیلیپ شامپاین، وزیر صنعت، به سه شرکت چینی دستور داد تا سهام خود را در شرکت‌های کانادایی که لیتیوم و سایر مواد معدنی کمیاب و با تقاضای فزاینده‌ای برای چیزهایی مانند باتری خودروهای الکتریکی استخراج می‌کنند، واگذار کنند.

آقای ترودو با وعده ترمیم روابط با چین بر سر کار آمد. در زمان دولت محافظه کار نخست وزیر استفان هارپر، این روابط به شدت به هم ریخته بود، از نظر بسیاری از جامعه تجاری کانادا، به ضرر روابط تجاری بود.

اما تغییر دولت کنونی در رابطه با چین از دسامبر 2018، زمانی که دولت چین مایکل اسپاور و مایکل کوریگ، دو کانادایی را در چین، اندکی پس از دستگیری منگ وانژو، یک مدیر مخابراتی چینی در ونکوور، در ونکوور، زندانی کرد، به شدت ریشه دوانده است. درخواست دولت ایالات متحده

در طول بن بست 1030 روزه پس از آن، آقای ترودو و وزرای کابینه اش در مورد انتقاد از چین محتاط بودند و ظاهراً می ترسیدند که این اقدام دو کانادایی را به خطر بیندازد. اما پس از پایان گروگان‌گیری، دولت به تدریج موضع تهاجمی‌تری اتخاذ کرده است.

ماه گذشته در واشنگتن، کریستیا فریلند، معاون نخست‌وزیر و وزیر دارایی، از دموکراسی‌ها خواست تا از کشورهایی که توسط دولت‌های خودکامه اداره می‌شوند، جدا شوند و به سمت تجارت با یکدیگر حرکت کنند، ایده‌ای که اغلب به آن «رفاقت‌سازی» می‌گویند.

همچنین ماه گذشته در واشنگتن، آقای شامپاین گفت که کانادا خواهان جدایی است، قطعاً از چین، و من می‌توانم بگویم رژیم‌های دیگر در جهان که ارزش‌های مشابهی ندارند.

نگرانی جهانی در مورد چین در ماه گذشته زمانی تشدید شد که آقای شی از کنگره حزب کمونیست استفاده کرد تا به خود قدرت تقریباً مطلق بدهد و در عین حال نشان داد که امنیت دولت، به جای مسائل اقتصادی، اولویت کشور است.

همکار من لی یوان در ستون جدید دنیای جدید این هفته نوشت که اعضای جامعه تجاری چین به طور فزاینده ای دیگر تمایلی به چشم پوشی از قدرت آقای شی ندارند و از آنچه ممکن است در راه باشد می ترسند.

[Read: China’s Business Elite See the Country That Let Them Thrive Slipping Away]

تریپ میکل، چانگ چه و دایسوکه واکابایاشی همچنین بررسی کردند که چگونه رابطه اپل با چین، جایی که تولید ارزان، اپل را به با ارزش ترین شرکت جهان تبدیل کرده است، به یک بدهی تبدیل شده است.

[Read: Apple Built Its Empire With China. Now Its Foundation Is Showing Cracks.]

خانم جولی در سخنرانی این هفته خود اعلام کرد که کانادا به زودی استراتژی جدیدی را برای روابط هند و اقیانوس آرام منتشر خواهد کرد. در حالی که او جزئیاتی ارائه نکرد، گمانه‌زنی‌هایی وجود دارد که آقای ترودو ممکن است طی چند روز آینده بخش‌هایی از آن را در نشست همکاری‌های اقتصادی آسیا-اقیانوسیه در تایلند یا در نشست سران G20 افشا کند.

مطمئناً در هنگام تدوین این طرح، هیچ توصیه ای به دولت کم نبوده است.

آدام فیشر، مدیر کل ارزیابی‌های اطلاعاتی در سرویس اطلاعات امنیتی کانادا، هفته گذشته در یک کمیته مجلس عوام گفت که “بدون شک چین بزرگترین متجاوز” در جهان در مورد مداخله و “فساد” سایر کشورها است. سیستم های سیاسی

او به قانونگذاران گفت که چین “علاقه مند است در داخل سیستم کار کند تا آن را فاسد کند، مقامات، منتخبان و افراد را در تمام سطوح دولتی، در صنعت، در جامعه مدنی به خطر بیاندازد و از جامعه آزاد و آزاد ما برای اهداف پلید خود استفاده کند.”


  • در اولین دوره پزشکی، دکتر پرانش چاکرابورتی، متخصص اطفال در بیمارستان کودکان شرقی انتاریو، و دکتر کارن فانگ-کی-فانگ، متخصص طب مادر و جنین و استاد زنان و زایمان در بیمارستان اتاوا، یک داروی مهم را تزریق کردند. آنزیم وارد بند ناف کوچک جنین شد و با موفقیت از یک اختلال ارثی کشنده جلوگیری کرد.

  • من با کانادایی ها صحبت کردم تا نگاهی کلی به وضعیت دموکراسی آمریکا در جهان داشته باشم.

  • استیون ارلانگر، خبرنگار ارشد دیپلماتیک در اروپا برای تایمز، می نویسد که کریستیا فریلند، معاون نخست وزیر، در واشنگتن به عنوان نامزد اصلی ریاست ناتو صحبت می شود.

  • ربکا گادفری، نویسنده زاده ویکتوریا که کتابش با عنوان “زیر پل” داستان رینا ویرک را که در سن 14 سالگی تا حد مرگ مورد ضرب و شتم قرار گرفت، مستند کرده است، در 54 سالگی بر اثر عوارض ناشی از سرطان ریه درگذشت.

  • جان کارامانیکا، منتقد موسیقی پاپ برای تایمز، در نقد خود از «از دست دادن او»، همکاری بین دریک و 21 ساویج، می‌نویسد که آن را «تند و بی‌مرکز، حالتی بیش از یک حالت» می‌دانست.

  • سیندی شمرلر با فلیکس اوگر-آلیاسیم، ستاره تنیس اهل مونترال، پس از کسب سومین عنوان متوالی خود در تور ATP صحبت کرد.


ایان آستن که اهل ویندزور، انتاریو است، در تورنتو تحصیل کرده است، در اتاوا زندگی می کند و در 16 سال گذشته در مورد کانادا برای نیویورک تایمز گزارش داده است. او را در توییتر در @ianrausten دنبال کنید.


حال ما چطور است؟
ما مشتاقیم نظرات شما را در مورد این خبرنامه و به طور کلی رویدادهای کانادا داشته باشیم. لطفا آنها را به [email protected] ارسال کنید.

این ایمیل را دوست دارید؟
آن را برای دوستان خود فوروارد کنید و به آنها اطلاع دهید که می توانند در اینجا ثبت نام کنند.


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم