تفال به حافظ ۶ شهریور ماه ۱۴۰۱

فرارو- فال گرفتن از آثار ادبی، از باورهای که این مرز و بوم است. در گذر زمان ساکنان این خاک به ادیبانی که گمان می‌بردند از کلام حق دارند رجوع می‌شد. با این حال، اما در گذر زمان تنها تفال به حافظ در فرهنگ عامیانه ما باقی مانده است.

چرا نه در پی عزم دیار خود باشم

چرا نه خاک سر کوی یار خود باشم

غم غریبی و غربت چو بر نمی‌تابم

به شهر خود رام و شهریار خود باشم

ز محرمان سراپرده وصال شوم

ز بندگان خداوندگار خود باشم

چو کار عمر نه پیداست باری آن اولی

که روز واقعه پیش نگار خود باشم

ز دست بخت گران خواب و کار بی‌سامان

گرم بود گله‌ای رازدار خود باشم

همیشه پیشه من عاشقی و رندی بود

دگر بکوشم و مشغول کار خود باشم

بود که لطف ازل رهنمون شود حافظ

وگرنه تا به ابد شرمسار خود باشم

شرح لغت: اولی: به فتح اول و سکون دوم و الف مقصوره در آخر سزاوارتر /واقعه: به کسر سوم مرگ /بخت گران خواب: طالع سنگین خواب.

تفسیر عرفانی:‌

چرا در پی بازگشت به وطن مالوف خود نباشم؟ و چرا خاک آستان درگاه محبوب نگردم؟ مقصود او از این شعر این است که، هر آن کس که در مسیر عشق می‌گذارد و به امید وصال او به سر می‌برد، پیوسته است، همیشه در عشق او ثابت قدم می‌شود تا خاک درگاه محبوب شود و ازلی او سرچشمه‌ای هدایت کند.

تعبیر غزل:

اسیر غم و اندوه روزگار مباش که زندگی را برای خود تلخ و ناگوار می‌سازی. خوشبختی های روزهای سختی و سختی که به پایان می رسد و روز های شاد و شادکامی در پیش است. پس هیچ گاه امید به آینده و روزهای شادی و نیکبختی را از دست مده تا موفقیت و کامیابی برای شما به وجود آید. انشاالله!

Markus Saunders

درونگرا. نینجا دارای گواهی فرهنگ پاپ. نویسنده. مدافع غذا عاشق موسیقی پرشور.

Digital currencyبهترین مشاور کنکوربهترین اکستنشن مژه اصفهانخبربهترین سالن زیبایی تبریزdigital currency channelدانشگاهبهترین سالن زیبایی اصفهانGuide to buying household appliancesdigital currency tutorial
تماس با ما