الجزایر آخرین رسانه مستقل باقی مانده را سرکوب کرد

قاهره- سردبیر یکی از آخرین رسانه‌های مستقل باقی‌مانده الجزایر روز پنجشنبه به انتشار مقالاتی که امنیت ملی را تهدید می‌کند و دریافت کمک‌های مالی مشکوک از منابع خارجی متهم شد، چند روز پس از آن که مقامات امنیتی ایستگاه رادیویی اینترنتی وی را در تشدید اوضاع در این کشور شمال آفریقا تعطیل کردند. سرکوب مخالفان و مطبوعات آزاد.

سردبیر، احسان الکادی، یک روزنامه نگار برجسته است که ریاست رادیو ام و سایت خبری خواهر آن را بر عهده دارد. دخترش تین حنانه الکادی گفت که او از زمانی که ماموران امنیتی لباس شخصی او را در اوایل روز شنبه در خانه اش در شرق الجزایر، پایتخت دستگیر کردند، در بازداشت به سر می برد. دادگاه روز پنجشنبه بازداشت وی را به مدت دو هفته دیگر تا جلسه بعدی وی تمدید کرد.

دخترش گفت که در روز دستگیری او، مقامات همچنین به دفاتر رادیو ام یورش بردند و دوربین ها، رایانه ها و سایر تجهیزات را قبل از پلمپ درهای رادیو ضبط کردند. برخی از بیش از 30 روزنامه‌نگار آن به انتشار داستان‌های آنلاین، عمدتاً برای جلب حمایت از سردبیر خود ادامه داده‌اند.

اما یورش و دستگیری عملاً یکی از آخرین مکان‌ها را در الجزایر برای مناظره‌های سیاسی آزاد – جایی که میزبان صداهایی از طرف دولت و همچنین مخالفان بود- بسته بود. حتی زمانی که رژیم تحت حمایت ارتش که کشور را رهبری می‌کند، پس از تکان خوردن توسط یک جنبش اعتراضی ضد دولتی در سال 2019، به طور فزاینده‌ای اقتدارگرای خود را ادامه داده بود.

خالد دررنی، نماینده گزارشگران بدون مرز در شمال آفریقا که خواستار آزادی آقای الکادی شده است، گفت: «این کشور همیشه به استقلال شهرت داشته است. او گفت: «این کشور از همه از رژیم و مخالفان استقبال کرده است. با بسته شدن آن، در واقع یکی از آخرین رسانه های آزاد در الجزایر است که ناپدید می شود.

آقای دراری، روزنامه نگار معروف الجزایری، خود در سال 2020 به دلیل گزارش در مورد تظاهرات ضد دولتی به سه سال زندان محکوم شد، اما بعدا آزاد شد.

سه سال پیش، زمانی که تظاهرات‌های توده‌ای معروف به جنبش هیراک، عبدالعزیز بوتفلیقه، رئیس‌جمهور وقت الجزایر را بدون خونریزی از قدرت کنار گذاشت، فعالان امیدوار بودند که الجزایر به سمت دموکراسی درآید.

اما ارتش این کشور همچنان پشت پرده قدرت را حفظ کرده است و رئیس جمهور جدید، عبدالمجید تبون، که با حمایت نظامی در سال 2019 انتخاب شد، علیرغم اقدامات اولیه برای آزادی زندانیان سیاسی و پیش نویس قانون اساسی جدید، کشور را به سمت یک اقتدارگرایی شدیدتر سوق داده است. .

سرکوب روزنامه‌نگاران، فعالان حقوق و شخصیت‌های طرفدار دموکراسی الجزایری از آن زمان به شدت افزایش یافته است، در حالی که میلیون‌ها نفری که در جریان جنبش هیراک به خیابان‌ها هجوم آوردند در میان قرنطینه‌های مرتبط با ویروس کرونا و خطر فزاینده مخالفت با دولت از بین رفتند.

آقای دررنی گفت که از سال 2019 به دلیل تلاش دولت برای جلوگیری از شعله ور شدن مجدد اعتراضات گسترده، ده ها روزنامه نگار زندانی شده اند.

دالیا غانم، کارشناس الجزایر و نویسنده کتاب “درک موضوع” گفت که در مجموع، تا ماه فوریه حداقل 233 نفر به دلایل سیاسی بازداشت شده اند، اگرچه با توجه به فقدان چهره های دولتی و دشواری گزارش های مستقل در الجزایر، تعداد واقعی مبهم است. تداوم اقتدارگرایی رقابتی در الجزایر.

او گفت: «آنها می خواهند ورق هیراک را برگردانند. مطمئناً می‌توانیم انتظار اقتدارگرایی بیشتری داشته باشیم. انتخابات به وجود خواهد آمد، پارلمان به کار خود ادامه خواهد داد، اما شفافیت کمتر، آزادی کمتر، از همه چیز کمتر.»

دخترش گفت که آقای الکادی حدود 40 سال به عنوان روزنامه نگار کار کرده است. او به خاطر مقالاتی در انتقاد از دولت و افشاگری های تحقیقی در مورد رسوایی های فساد شناخته شده بود.

او بارها به خاطر روزنامه نگاری خود تحت تعقیب قرار گرفته است، از جمله در ژوئن، زمانی که به دلیل انتشار مقاله ای در مورد یک جنبش ممنوعه اسلام گرا و اعتراضات هیراک به شش ماه زندان محکوم شد. دادستان ها او را به انتشار اطلاعات نادرست متهم کردند که احتمالاً به وحدت ملی آسیب می رساند و موضوع درگیری ویرانگر 1992-2002 الجزایر بین ارتش و گروه های اسلامگرای مسلح را بازگشایی کرد.

خانم حنانه الکادی گفت: «او به این کار ادامه می دهد زیرا واقعاً به آرمان آزادی مطبوعات در الجزایر متعهد است.

اما این بار جدی‌تر از درگیری‌های قبلی‌اش با مقامات به نظر می‌رسد: دخترش می‌گوید که آقای الکادی هرگز به این مدت بازداشت نشده است، نه در تاریکی شب از او دور شده‌اند و نه انتشاراتش تعطیل شده است.

او گفت: “ما واقعاً در این نقطه تاریک هستیم که نمی دانیم، هیچ اطلاعاتی نداریم.”

او گفت که اگرچه دادستان جزئیاتی در مورد اتهامات علیه او ارائه نکرده است، اما خانواده او معتقدند که او این بار به دلیل مقاله اخیری که در آن آقای الکادی در مورد اینکه آیا ارتش از آقای تبون برای بار دوم در قدرت حمایت می کند یا خیر دستگیر شده است. . این می‌تواند نشان‌دهنده این باشد که ارتش، که قبلاً روزنامه‌نگاران می‌توانستند از آن انتقاد کنند، اگر تا حدی محدود باشد، اکنون ممنوع است.

خانم حنانه الکادی گفت که دادستان ها همچنین آقای الکادی را به دریافت بودجه “مشکوک” از منابع خارجی به دلیل همکاری رادیو ام و یک آژانس رسانه ای بین المللی که آموزش و تجهیزات ارائه می دهد، متهم کردند.

این اتهام یادآور تاکتیک‌های فشاری است که توسط دولت مورد حمایت ارتش در مصر مجاور استفاده می‌شود، که کمک‌های مالی خارجی برای گروه‌های حقوق بشر و سایر سازمان‌های غیرانتفاعی را با دخالت خارجی و تروریسم مرتبط می‌کند.

Nylah Rasmussen

قادر به تایپ با دستکش بوکس نیست. گیک الکل. دانشجوی بی عذرخواهی ایجاد کننده. کاوشگر بسیار جذاب تلویزیون نینجا. علاقه مند به وب معمولی معتاد آبجو

تماس با ما